Piansoave

De aanloop

Als er straks in Piansoave zitten en er tijd over is, dan zal ik hier het verhaal van Piansoave uitgebreider posten maar nu eerst een korte versie.

Het verhaal start in 2016 als we op vakantie naar Italie gaan; vliegen op Milaan waar we Ries zijn verjaardag vieren, dan door naar de ligurische Alpen om daar een paar dagen te wandelen en op de terugweg door de Piemonte (Piansoave) langs Gerbrich en Berend om daarna weer naar Milaan te gaan. Piansoave, veel is het niet, rustig, aangenaam.....


huis van Gerbrich en Berend (en Theo en Ingrid maar dat wisten we toen nog niet)

Schuin tegenover Gerbrich en Berend is een huis te koop. We zijn er eens om heen gelopen en hebben vervolgens uren zitten fantaseren wat je er allemaal mee zou kunnen - een 4 persoons terrasje of een fietswinkel of..... Ach ja, het bleef even bij dromen.


het huis dat te koop staat


de schuur die er bij hoort

In 2018 gingen Gerbrich en Berend trouwen en dat gebeurde in de Piemonte en zo waren we er weer in Piansoave en nogsteeds was het pand te koop en weer werd er verder gedroomd.


de trouwerij aan de rand van het dorp


Piansoave

De dromen doven niet uit en we besluiten september 2019 toch nog eens langs te rijden. We spreken af met Frans en Francien (de buren). Zij hebben een sleutel van het pand. Zo zouden we dus ook even naar binnen kunnen en we kunnen gelijk eens kennis maken met mogelijke toekomstige buren. De rest van de week brengen we door met wandelen, de regio verkennen en vooral genieten van de uitzichten en het lekkere eten.


het huis ligt er nog zoals we het kennen van het jaar ervoor met links het huis van Frans en Francien.


Een kijkje langs alle huizen. Ze blijken allen van 1 familie geweest te zijn waarbij de ouders voor hun kinderen steeds een huisje bij bouwden.


Achterhuis zijn geen ramen en slechts een smalle strook tuin die vol staat met wijnranken...


De witte schuur hoort er ook bij - nog geen idee wat we daar mee moeten.


Het "plein" (inclusief de weg) en het schuurtje tegenover blijken erbij te horen. Het schuurtje bevat nog een leuke verrassing.


tsja en zou je met twee huizen zitten die nu praktisch nog één zijn. Doel is ze dan weer te splitsen. Eén voor onszelf en één voor een gemeenschappelijk doel. Dit pand zal de gemeenschappelijke worden (met zijn 4 kamers, een keuken en badkamer).


En deze wordt dan voor ons - twee ruime kamers en een badkamer.

Natuurlijk krijgen jullie ook wat van binnen te zien.


Van binnen is het strak, heel erg strak want er moest industrie komen en dan moet het picobello zijn voor de vergunning. Het is nog wat wit maar daar kan vlot wat aan gedaan worden.


Elk raam met enkel glas heeft nog ijzerwerk en een houten luik.


Beide huizen hebben een trappenhuis genoeg voor een hele school


De keuken


Even filosoferen wat er met de schuur zou kunnen. Daar gaan we nog eens een nachtje over slapen.


Wauw wat een gaaf dak


En dan de verrassing; in het oude hok blijkt een grote houtoven te zitten. Volgens Frans is de schoorsteen weg gehaald ivm lekkage. Daar moeten we maar eens iemand naar laten kijken als we he kopen want dit is wel erg leuk.

Het gesprek met de buren rechts en linksvoor verloopt erg prettig en daarmee staan de lichten op groen voor een avontuur, een huis kopen in Italië. Hoe gaat het bieden? Hoe ver willen de huidige eigenaren dalen want de oorspronkelijke vraagprijs ligt veel te hoog. Of we ergens anders willen kijken vraagt de makelaar? Nou nee, het is Piansoave of niet. Het bieden kan beginnen.